محمد پيامبر اوست » - لااله الا الله و محمدا رسول الله - ما به خداوند و فرشتگانش و كتب آسمانى و پيامبران الهى و روز واپسين و به قضا و قدر ، ايمان داريم . بنابراين ، برگزارى اين ميزگرد به معناى آن نيست كه ما در اصول اختلاف داريم ، بلكه به معناى آن است كه بگوئيم ممكن است « اجتهاد » يك انسان با اجتهاد انسانى ديگر متفاوت باشد و اين اجتهاد را در بين پيامبران و حكيمان و امامان و علما ، به‌طور اخص مىبينيم . در قرآن كريم مىخوانيم : « و داوود و سليمان إذ يحكمان فى الحرث إذ نفشت فيه غنم القوم و كنا لحكمهم شاهدين ففهمناها سليمان و كلا آتينا حكماً و علماً » . وقتى به كتب تفسير مراجعه مىكنيم ، سخنان ارزشمندى درباره تفسير اين دو آيه مىيابيم كه خلاصه آن اين است : مردى زمين كشاورزى داشت و مردى ديگر صاحب گله‌اى از گوسفندان بود و شبانگاه ، گوسفندان مرد گله‌دار ، در زمين مرد كشاورز به چرا پرداختند و كشتزار او را خراب كردند . او نزد داوود پيامبر آمد و ماجرا را براى او تعريف كرد . حضرت داوود حكم داد كه در ازاى خرابى كشتزار مقدارى از گوسفندان به مرد كشاورز واگذار شود . به هنگام خروج طرفين دعوا ، به حضرت سليمان برخورد كردند و ماجرا را براى او هم تعريف كردند . ايشان گفت : « اگر مسئله دست من بود ، حكم ديگرى صادر مىكردم » . سپس حضرت سليمان طرفين را نزد پدر خويش مىبرد و به ايشان مىگويد : « اى پيامبر خدا ، آيا چنين حكمى صادر كرده‌اى ؟ » حضرت داوود پاسخ مىدهد :